Papa Mike vertelt: Kleine meisjes worden groot

Kleine meisjes worden groot

Ayumi is nog niet eens 3 jaar en zij is al heel zelfstandig. Zij weet precies wat zij wilt en hoe ze dat voor elkaar krijgt. Af en toe sta ik er echt van te kijken. Soms komen er woorden uit haar mond en dan denk ik bij mezelf; hoe weet jij dat nu weer? Van wie heb je dat geleerd of gehoord?

Zo kwam ze een keer naar mij met haar jas, dus ik dacht; oké ik moet haar helpen met aantrekken. Maar toen gooide zij opeens haar jas op de grond en stak in elke mouw haar arm en trok hem zo aan. Ik was helemaal perplex. Ik dacht bij mijzelf; wat is dit nu weer?
Ik heb meteen aan Sunseeree gevraagd of ze dat van haar geleerd had maar zij zei nee. Tot op de dag van vandaag weten wij nog steeds niet van wie ze dat heeft.

Vanaf haar geboorte wisten we al dat Ayumi echt een ondernemend type was. Ze wist al vrij vroeg ons duidelijk te maken wat ze graag wilt en wat niet. Ze was met alles vroeg bij. Het bijzondere aan haar is, je hoeft het maar een paar keer voor te doen en ze kan het na doen. Ik weet niet of meer kinderen deze eigenschap bezitten maar ik ben er super trots op.

Zelf beschik ik ook over deze eigenschap. Doe het mij een keer voor en ik snap het meteen. Veel beter dan de theorie leren. Daarom heb ik niet lang op school kunnen zitten. Ik had er het geduld niet voor. Hopelijk kan Ayumi later wel het geduld opbrengen om zoveel mogelijk te leren, want daar heb ik nu zelf een klein beetje spijt van.

Omdat Ayumi regelmatig engelse kinderfilmpjes kijkt kan ze nu ook Engels spreken. Zijn het zomaar losse woorden die ze zegt? Nee, want ze weet precies wanneer ze deze woorden moet gebruiken. Zo kan ze je in twee talen bedanken: “thank you” of “dankjewel”. Of wanneer ze heksen ziet op tv dan zegt ze “witches”. Ik dacht eerst dat ze “bitches” zei maar toen ik goed ging luisteren hoorde je duidelijk de letter “W”.

Wat nog grappiger is, is dat ik vaak de kinderliedjes in het Engels zing met haar. Ik zing dan zo een uur achter elkaar kinderliedjes die ze super leuk vindt. Ze gaat dan dansen en giechelen en haar ogen stralen dan helemaal. Dit is een van mijn ultieme papa momentjes met haar.

En Nederlandse kinderliedjes dan? Ja die zingen wij ook. Van “vader Jacob” tot “het regent het regent”. Ik ken ze allemaal. Maar als Ayumi even geen zin heeft in een liedje die ik op dat moment aan het zingen ben, trekt zij een zuur gezicht en zegt ze; “Neehee…” en blijft ze aan mijn kleren trekken totdat ik een liedje zing die zij op dat moment graag wilt horen.

Soms zeg ik wel eens tegen haar dat ze niet te snel moet opgroeien. Zij kijkt mij dan aan en geeft me meestal een dikke knuffel. Ik weet dan niet of ze me snapt maar ik ga er stiekem uit van wel. Alles gaat naar mijn gevoel super snel en ik wil er liever niet aan denken dat mijn prinsesje straks niet meer mijn prinsesje wilt zijn.
Je hoort vaak genoeg dat dochters op latere leeftijd liever los gelaten willen worden door hun ouders en ik ben bang dat dit een van mijn grootste uitdagingen wordt. Helaas is dit niet te ontkomen want kleine meisjes worden nu eenmaal groot.

Daddy Mike 

Volg me ook op: InstagramFacebookYoutube Bloglovin

4 Comments

  1. Manouk 23 april 2015 / 11:31

    haha, ik moest even hardop lachen bij het ‘witches’ gedeeltje haha. Zo moest ik op de kleuterschool hut schrijven en stond er alleen het woordje ‘UT’, je kan natuurlijk al raden wat ik er voor had gezet 😛 Wat goed van Ayumi zeg dat ze zich zo snel ontwikkeld en ook al gewoon Engels kan! De tijd gaat echt snel, mijn zoontje is nu al weer 7 maanden en bevalling lijkt gisteren pas te zijn geweest. Daarom probeer ik zoveel mogelijk te genieten van elk moment met hem en mijn vriend!

  2. Willemijn 23 april 2015 / 12:42

    Haha dat jassen trucje zal ze waarschijnlijk op de peuterspeelzaal geleerd hebben 😉 gebruiken we ook erg vaak op het kdv gaat een stuk sneller als je alleen maar de ritjes dicht hoeft te doen! :p

  3. Liset - Beautydagboek 24 april 2015 / 06:55

    Heel herkenbaar! Dat van die jas aantrekken heeft ze waarschijnlijk bij de peuterspeelzaal of kinderopvang geleerd :). Mijn dochter had dat daar namelijk ook geleerd, het is een manier zodat kinderen makkelijk hun eigen jas aan kunnen doen en ze niet iedereen de jas hoeven aan te doen, haha. En ja, mijn dochter kijk ook engelse filmpjes en dan hoor ik ineens een engelse term of zegt ze: ‘Dat is zoooooo cute’!! Haha, dan denk ik, hoe kom je daar nu bij? Leuke artikel!

  4. Nicole 24 april 2015 / 23:05

    Ik moest bij de jas aantrekken ook meteen aan mijn oude werk denken, zoals al meerdere reacties, de peuterspeelzaal en kinderdagverblijf. Alle kindjes leerden daar zo de jas aan doen, scheelde een hoop tijd zodat we alleen de ritsen dicht hoefde te doen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *