Papa Mike vertelt: Hoe word je een super papa?

Hoe word je een super papa?

Ik kan me voorstellen dat je jezelf dit wel eens hebt afgevraagd. Het is natuurlijk niet niets om een papa te zijn, laat staan een super papa te worden! Sta mij toe om je hiermee te helpen. Want zo zijn wij mannen! Wij helpen mekaar!

Onze eerste prioriteit is toch wel dat ons gezin niets te kort komt. Zorgen dat er genoeg te eten is en dat ze een warm huis hebben, is voor ons de hoogste prioriteit. Dit zit gewoon in onze genen. Niet dat het vrouwtje niets doet of dit zelf niet kan, maar wij hebben toch de drang om er voor te zorgen dat jouw thuisfront het goed heeft. Misschien krijg je het niet of niet vaak te horen, maar je kinderen en je vrouw zijn je hier erg dankbaar voor! Dit komt denk ik vanuit de oertijden. Mannetje jagen, zodat het gezin iets te “eten” heeft. Tenminste, als ik de verhalen mag geloven!

Naast onze fulltime baan vinden wij nog altijd wel de tijd om even gek te doen met onze kinderen. Even lekker lachen en gekke dingen doen (wat soms een beetje gevaarlijk is volgens mama), doet ons goed. Wij staan altijd klaar om leuke dingen te doen. Zelfs als we druk bezig zijn. Even vlug vliegtuigje spelen of je kinderen hoog in de lucht gooien tijdens de afwas? Het kan allemaal! Onze “ruwe” aanpak van spelen vinden de kinderen alleen maar geweldig en met deze binding laat je ze weten hoeveel je van ze houdt. Niet dat dit de enige manier is om het ze te laten weten, maar je snapt denk ik wel wat ik bedoel.

Ondanks je lange werkdag vol met zeurende klanten of bazen ben je bereid om de kamer van je kleintje te bewaken. Het liefst zou je in je warme bed willen liggen, maar wanneer je kleine ukkepuk angstig naar je roept, omdat er blijkbaar monsters zijn in haar kamer, dan voel jij je geroepen om je allesje te beschermen tegen het kwaad. Je stelt je kleintje gerust en hoopt dat ze snel weer gaat slapen. Je verlaat haar zijde niet tot ze in slaap is gevallen. En voordat je de kamer verlaat werp je nog een blik toe naar je kleine om te kijken hoe vredig ze slaapt. Dan pas kruip je in je eigen bed en kun je eindelijk je rust pakken. Als je pech hebt, de volgende dag hetzelfde ritueeltje.

Zodra onze kleintje huilt staan wij bijna net zo hard mee te huilen en sommigen raken zelfs lichtelijk in paniek. Ja, als ons kleintje pijn heeft staat de wereld op zijn kop. Wij voelen mee met hun pijn en willen er alles aan doen om dit zo snel mogelijk op te lossen. Meestal gaat het van: “Oh nee, zo zielig, niet huilen het is al goed. Wil je een snoepje? Ja? Gaat het weer een beetje??”
We dragen onze kinderen op handen en voeten en willen ze tegen alles en iedereen beschermen die hun geen goed doet. Niets is voor ons erger dan onze kleintje pijn zien lijden. Ondanks dat we ons best doen om onze ogen droog te houden gaan wij soms stiekem wel kapot van binnen.

Jij laat de kinderen zien dat niets onmogelijk is. Van het ene moment ben je Spiderman en het ander moment ben je een paard en galoppeer je als een gek door de kamer. Je leeft mee met hun fantasie en niets is voor jou te gek. Als je kleine meid een theekransje wilt houden dan doe je gezellig mee. Compleet met haarband, nagellak, handtas en al. Dit is voor ons allemaal geen enkel probleem. Zelfs niet als je zoontje aan je vraagt of zijn denkbeeldige vriend mee mag eten aan tafel. Je zet dan gewoon een extra bordje klaar en laat hem lekker zijn dingetje doen. Niets is mooier dan de fantasie van een kind. Ik ben dan ook heilig van overtuigd dat hun fantasie hun karakter vormen. En door hun stralende ogen wordt hun fantasie nog levendiger en is het makkelijker voor jou om hun fantasie in leven te houden.

Het is sowieso eigenlijk niet meer van deze tijd dat de papa “alleen” maar werkt en zondags het vlees aansnijdt. Als ik naar mezelf kijk: wij hebben er samen voor gekozen om kinderen te hebben en daar zijn wij dus ook samen verantwoordelijk voor. We proberen elkaar aan te vullen daar waar nodig is en ik denk dat als je dit alleen al doet, je die andere punten niet zo zeer nodig hebt om een super papa te zijn. Maar als je het toch wel doet, dan ben jij in mijn ogen een super awesome dad! En gelukkig ken ik een hoop die dit allemaal voor hun kinderen overhebben! Het lijkt soms vanzelf sprekend, maar helaas komt het nog te vaak voor dat papa’s helemaal geen tijd hebben voor hun gezin… En juist voor die papa’s richt ik mijn blog van vandaag.

Daddy Mike

Volg me ook op: InstagramFacebookYoutube Bloglovin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *