Naar het consultatie bureau met Masato

Een aantal dagen terug ben ik voor de tweede keer met Masato naar het consultatiebureau geweest. Hij kreeg toen zijn eerste prikjes! Natuurlijk was ik ook erg nieuwsgierig hoe het ging met zijn ontwikkeling. Zelf zien we gelijk al dat die beentjes al lekker gespekt zijn en hij drinkt goed alle flessen leeg. Omdat Mike moest werken, ben ik samen met Ayumi gegaan. Ik had geen kinderwagen meegenomen, want dat leek me zo’n gedoe als ik ook nog eens dat meerijdplankje erop moest monteren enzo.

Anyways, ik had me bedacht om Ayumi de opdracht te geven om mama te helpen met Masato. Ze vindt dat erg leuk en helpt altijd graag mee. In de auto had ik haar verteld wat de bedoeling was. “Als we straks uitstappen dan mag jij mama helpen om Masato vast te houden oké? Oké, zei ze”. Komen we daar aan, hele parkeerplaats vol.. fijn.. Dus ik tegen Ayumi zeggen dat ik Masato vasthoud en zij de Maxicosi aan de andere kant vasthoudt. En dat we dan rustig gaan lopen. Oké, zei ze. In het begin ging het goed. Tot dat ze een speeltuintje zag. Ze laat de Maxicosi los en trekt een sprintje over het grasveld naar de glijbaan. Shit! Ik erachteraan met Masato in mijn andere hand, hopen dat we ondertussen niet in de hondenstront staan.

Ik kon gelukkig Ayumi’s hand snel pakken en zo liepen we richting het consultatiebureau. Helemaal op tijd! Want ja, met ons gezin vertrek ik altijd 30 minuten eerder omdat het vaak onvoorspelbaar is. Hoe zwaar het sjouwen was, hoe soepel de weg naar het consultatiebureau eigenlijk ging. Niet verkeerd zonder kinderwagen.

Masato zet ik neer op een uitgekozen plekje. Hij was net in slaap gevallen. Het ritueeltje is altijd: binnenkomen, plekje zoeken, kindje uitkleden, warm houden in een warme deken en wachten tot je aan de beurt bent. Er was genoeg speelgoed aanwezig voor de andere kinderen. Ayumi kon zich prima vermaken met puzzels en blokken. Wel zo prettig dat daar aan gedacht is.

Onze kleine vent werd eerst gewogen. Daarna werd zijn lengte opgemeten. Vervolgens mocht hij gaan liggen om zijn hoofdomtrek te meten. Hij vond al dat gefriemel niet erg. Masato is daarna opnieuw in slaap gevallen. De arts liet mij de resultaten zien. Altijd een leuk moment om te weten hoe je kindje is gegroeid. Nou, dat heeft hij zeker gedaan! Een grote groeispurt. Dat dunne baby’tje is nu een spekkig kindje zoals het hoort. De eerste vaccinaties horen er helaas bij. Ze hebben het toch nodig. Met twee prikjes aan beide benen was het binnen 10 seconden alweer voorbij.

Voor het idee heb ik Masato’s edele delen bedekt in een herfst-thema haha. Niet iedereen hoeft dat te zien.

Masato is nu:

♥ 8 weken oud
♥ weegt 4820 gram
♥ is 54 cm lang
♥ heeft een hoofdomtrek van 37,4 cm

Bij de eerste keer ging ik alleen naar het consultatiebureau en moest ik eenmalig naar een andere vestiging. Masato was een stuk kleiner en was aan het huilen tijdens de check-up. De vrouw die ons hielp stak zo haar vinger in zijn mond om hem te “troosten”. Voor dat ik er wat van kon zeggen, zat ze dus al met haar smerige vinger in zijn mondje.. Dat doe je toch niet?! Masato helemaal overstuur en zij ging verder met een andere handeling. Mijn eerste prioriteit was mijn kindje troosten. Normaal gesproken zou ik er meteen wat van zeggen, maar door de hele situatie stond ik met mijn mond vol tanden. Ten eerste heeft ze niet met mij overlegd voor toestemming om hem op die manier te “troosten”. Ten tweede is het zeer onhygiënisch om met vuile vingers in een babymondje te zitten. Ze zat achter d’r toetsenbord te typen enzo. Hartstikke goor. En ten derde, dat is toch niet normaal?!

Bij mijn tweede afspraak heb ik aangegeven wat er was gebeurd bij mijn eerste afspraak en dat het mij niet lekker zat. Sterker nog, ik was er best boos over. Waar haalt ze het lef vandaan.. Ik vroeg of dat normaal was en of hun dat ook deden. Dat was niet zo en ze vonden het zeker niet netjes. Dit wordt uiteraard naar diegene teruggekoppeld. Het luchtte op om het te zeggen. Alleen voelde ik mezelf dom, omdat ik niet gelijk gereageerd had. Het ging zo snel dat ik er niks meer aan kon doen. Ach ja. Wat zou jij doen in zo’n situatie? Zou je haar vinger eruit trekken en boos worden? Zou je het laten gaan en later bespreken?

Het belangrijkste is dat onze babyboy goed groeit en gezond is. Ik heb weer een uitdaging overleefd met Ayumi en Masato op stap. En we zijn weer een ervaring rijker.. De volgende keer is het Ayumi’s beurt.

 

 

Volg me ook op: Instagram Facebook Bloglovin Youtube

6 Comments

  1. Nelleke 4 november 2014 / 08:40

    Huh, wat vreemd. Ik snap heel goed dat je dat niet kon waarderen. Goed in elk geval dat je het gezegd hebt 🙂 En fijn dat Masato zo goed groeit!

  2. Anneleen 4 november 2014 / 09:05

    Wat doet Masato het goed! En leuk dat Ayumi zo flink was en zo goed hielp! Wanneer zo’n mevrouw ineens een vieze vinger in mijn baby zijn mondje zou steken, zou ik denk ik ook met open mond staan kijken en niets zeggen… Hoef je je helemaal niet dom over te voelen. Zoiets moet ze echt niet doen vind ik. En als ze dat toch perse wilt doen, dat ze het dan eerst met jou overlegt of vraagt aan jou of hem te troosten… X

  3. Roos 4 november 2014 / 11:21

    Fijn dat Masato zo goed gegroeid is!
    Ik denk dat ik ook met mn mond vol tanden zou staan hoor, helemaal niet gek! Wel goed dat je het alsnog aangegeven hebt, dat zou ik ook hebben gedaan.

  4. Nicetobeout 4 november 2014 / 16:09

    Wat een rare verhalen hoor je toch altijd over die consultatiebureaus! Ik zou er wel wat van zeggen op dat moment. Erg raar dat die vrouw dat deed.

  5. Whitney 9 november 2014 / 00:50

    Wat gaat het hard he.. Wel een vreemde situatie, op zo een moment was je echt ff in shock en begrijpelijk. Goed dat je er iets van hebt gezegd! Anders blijft het zo naar hangen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *