Mandy vertelt: Werken als kraamverzorgende

Ik ben Mandy, 27 Jaar en werk al geruime tijd als kraamverzorgende voor Kraamzorg Homecare. Ons werkgebied strekt zich uit over het zuidelijke deel van Nederland en Noord België. En aangezien ik in Brabant woon, pak ik vaak een deel van Zeeland en het westelijke deel van Noord-Brabant als werkgebied mee. Zo ook deze keer in Etten-Leur, waar ik bij Sunseeree en Mike terecht kwam. Ayumi was geboren !!!!! Een klein wondertje wat zich weer mocht verwelkomen op deze grote wereld.

Je zal misschien denken dat dit beroep veel van hetzelfde is en wij eigenlijk alleen maar een soort van poetsvrouwen zijn die in zo’n kraamweek de dagelijkse werkzaamheden van jullie als (nieuw) gezin overnemen. Het is zoveel meer dan dat, en erg jammer vind ik het dat het beroep zo vaak in opspraak komt de laatste tijd.

Zo heb je eigenlijk bij een eerste kindje geen idee wat je van kraamzorg moet verwachten, of wie er überhaupt komt. Hoe heet ze, hoe oud is ze, hoe ziet ze er uit, kan ik er mee overweg? Allemaal logische vragen waarop je pas antwoord hebt zodra de kraamverzorgende in kwestie er eenmaal is. Ik zeg altijd; je kan jezelf zoveel mogelijk inlezen en voorbereiden op de periode die gaat komen, maar eigenlijk word je compleet overrompelt zodra het zover is, dat je alles weer vergeet of gaat twijfelen over wat je ook alweer hebt gelezen of gehoord. Het is menseigen om te luisteren naar andere ervaringen en daar toch min of meer angstig van te worden of over na te gaan denken. Maar geen enkele bevalling is hetzelfde, het loopt dan ook vaak anders dan je had gedacht.

Als het dan eenmaal zover is, tja dan kom ik in beeld. Ik werk nauw samen met de verloskundige en andere disciplines. Ik assisteer bij bevallingen zowel thuis als in het ziekenhuis om zo de verloskundige werk uit handen te kunnen nemen en waar nodig te assisteren. En zorg met liefde voor een onvergetelijke kraamweek (tenminste ik doe mijn best om het zo fijn mogelijk te maken voor het hele gezin). Ik ben in het bezit van een Borstvoedingscertificaat en kan je als kraamvrouw bijstaan met raad en daad als het om borstvoeding gaat, hier zit vaak veel tijd en moeite in. Maar als het eenmaal lukt dan vind ik dat prachtig om te zien. Het is moeder natuur die het zo bedoelt heeft…

Lukt het niet, ook dan heb ik nog een trucjes-doos en lukt het vaak alsnog. De kennis die wij bezitten over kraamvrouw en baby zorgt voor een goede begeleiding en niet te vergeten een goede samenwerking tussen het gezin, ons als kraamverzorgende en evt. andere disciplines. Het is immers continu observeren, signaleren en rapporteren.

Ook in gezinnen waarin het allemaal niet zo lekker loopt is het fijn om iemand te hebben die het ziet als het even niet zo lekker gaat en daarop kan inspelen en eventueel actie onderneemt, ik persoonlijk vind kraamzorg een beroep waarin je continu bij leert en je bewust word van hoe bijzonder je als mens eigenlijk bent en dat ieder klein mensje opgroeit tot iemand met een eigen karakter. Je komt in dit beroep jezelf heel erg tegen en ieder gezin is weer een nieuwe uitdaging, zo pas je de zorg ook iedere minuut van iedere dag weer aan. Niemand is hetzelfde en misschien kunnen we het niet met ieder gezin even goed vinden, maar er is altijd een weg. Het is dus niet alleen maar poetsen en luiers verschonen, maar het begeleiden van het gezin in de eerste levensweek van de baby, zo’n kleintje verdient immers een goede start op deze grote wereld. En ik mag mijzelf één van de gelukkigen prijzen die daar onderdeel van mag zijn.

Gelukkig had ik daar bij Mike en Sunseeree geen enkel probleem mee. Ik mag mezelf wel een beetje een droog persoon noemen, en houd wel van een grapje & lachen. Zo moesten Mike en Sunseeree eerst de kat uit de boom kijken, maar het ijs was zo gebroken. Sunseeree had een katheter met zo’n zak om haar been gebonden die( permanent) de komende weken moest blijven zitten, en ondanks dat zij ermee zat probeerde ik het luchtig op te pakken en hebben we er echt zo hard om moeten lachen. Blij toe dat ze er weken later eindelijk vanaf was. Misschien lag het aan onze leeftijd dat wij zo goed met elkaar overweg konden, het verschil was immers niet zo groot. Ik mag wel zeggen dat dit een hele bijzondere kraamweek was, en wij daarna ook nog contact hebben onderhouden. En hoe bijzonder is het als je dan bij Mike en Sunseeree hun vrienden ook nog eens mag komen kramen!

Inmiddels ben ik bij twee vriendinnen al drie keer als kraamverzorgende geweest, en wat groeien de kids hard zeg. Mike en Sunseeree hadden ook voor Masato mij weer als voorkeur opgegeven, en die week werd ook weer een onvergetelijke week. Masato een lekker mannetje, en eigenlijk rustiger dan Ayumi. Ik was blij te zien dat Sunseeree deze keer zonder katheter naar huis kwam uit het ziekenhuis. Ik bedoel maar hé, je hebt Ayumi (nieuwsgierig,heel pienter meisje) en die plaszak zullen we maar zeggen ?!?!?! Zo’n gevalletje van “waar en wanneer gaat het mis”. Ik zag het al helemaal gebeuren dat ze dat kraantje van die zak zonder dat we het in de gaten zouden hebben open zou draaien. Thank god geen plaszak dus.

Ayumi is al een hele grote meid, heerlijk eigenwijs ding is het. En tja mijn grote hulp natuurlijk. Ayumi is uitgegroeid tot een inventief, nieuwsgierig meisje die je graag uit wil testen. Vind ik natuurlijk niet erg, ze is wat dat betreft een draakje maar komt me altijd met een lach gedag zeggen en is niet van me vervreemd. Ik ben zo benieuwd hoe Masato straks wordt, zou hij net zo’n draakje als Ayumi worden of is hij juist de rustige ?! Ik ben blij dat ik naar dit prachtige gezin ben gestuurd, en ik bij jullie heb mogen kramen. Daarnaast ben ik dankbaar voor het contact dat we nog hebben, ondanks dat je als nieuw gezin niet weet wat er op je af komt, vind ik dat jullie het TOP doen. Af en toe vragen jullie nog eens om advies of hoe ik ergens over denk en hebben jullie gevraagd om een stukje te schrijven over mijn ervaring als kraamverzorgende. Natuurlijk doe ik dat met liefde, dat weten jullie wel. Ik wilde het eigenlijk kort verwoorden maar zou er hele boeken over kunnen schrijven.

Veel liefs

X

Mandy Buijs

9 Comments

  1. Anneleen 20 januari 2015 / 11:12

    Hey Mandy! Wat mooi om jouw stukje hierover te lezen! Lijkt me echt een fantastische en dankbare job. Ik had altijd het gevoel dat deze zorg bij jullie in Nederland veel beter is uitgewerkt dan hier in België. Ik kom uit Antwerpen en ik ken niemand uit mijn omgeving die beroep heeft gedaan op kraamzorg. Ik was daarom ook aangenaam verrast te lezen dat jullie ook langskomen in Noord-België! 🙂 ik denk dat ik hier later graag op beroep op zou doen. Ook heel fijn en mooi om te lezen hoe jij Ayumi en Masato ervaart!

    • Mandy 20 januari 2015 / 17:52

      Dank je wel voor je leuke comment, ik beoefen mijn beroep met veel passie. Gek eigenlijk dat andere landen een andere manier van zorg verlenen hebben hé 🙂 het is zeker een aanvulling na de geboorte, het is altijd fijn om nergens aan te hoeven denken als je pas bevallen bent.

  2. Manouk 20 januari 2015 / 13:35

    Wat leuk om te lezen zeg! Ik ben afgelopen september bevallen van ons zoontje en hoorde soms ook negatieve ervaringen over de kraamhulp. Ik keek er dan ook een beetje tegen op. Maar wat is me dat met de volle 100% meegevallen en ik heb zelfs 2 verschillende kraamhulpen gehad. De eerste kraamhulp heeft me ontzettend goed geholpen met de borstvoeding en heeft me verplicht om ’s middags rust te nemen haha! En de tweede heeft echt super goed geholpen in het huishouden en was een aardige vrouw om mee te kletsen.

    • Mandy 20 januari 2015 / 17:55

      Kijk dat is toch ook weer een fijn verhaal. Wij streven ernaar om één kraamverzorgende in de kraamweek te hebben, maar soms ontkom je er niet aan. Wat super om te horen dat het je 100% is meegevallen! En weet je, er is altijd een weg…dus mocht je het niet kunnen vinden met elkaar, mag je altijd om vervanging vragen 🙂

  3. sherry 20 januari 2015 / 21:22

    Leuk een kijkje in je job. Lijkt me een prachtbaan.

    • Mandy 23 januari 2015 / 16:05

      Dat is het zeker, een heel dankbaar beroep. 🙂

  4. Anouk 23 januari 2015 / 23:37

    Het lijkt me echt een prachtig vak! Ik ga nu voor verpleegkundige studeren maar het zal me niks verbazen dat ik uit ga wijken naar het werken als kraamhulp. Het heeft me altijd al getrokken en ik vind het super leuk om ervaringen te lezen van mensen uit het vak

  5. Lynn 29 januari 2015 / 14:33

    Hee wat leuk om dit te lezen!
    Ben zelf momenteel bezig met een opleiding voor pedagogisch medewerker kinderopvang. Maar ik vroeg mij eigenlijk af of u toevallig weet of er opleidingen te volgen zijn tot kraamverzorgster in de buurt van roosendaal en breda enzo?
    Kan over deze opleiding eigenlijk bar weinig vinden op internet enzo:(
    Maar het lijkt mij wel een leuk beroep!
    Ik hoop dat u hier antwoord op kan geven:)

    • MC 26 februari 2015 / 21:50

      @lynn. Ik ken je niet, maar ik las je comment. Op het koning Willem 1 college in Den Bosch is een mix opleiding waar onder andere kraamzorg
      aangeboden word (en ouderen/gehandicaptenzorg) je kan dus met die opleiding kraamverzorgende worden. Opleiding is verzorgende IG niveau 3!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *