Genieten van onze kraamweek

Wow wat is de tijd voorbij gevlogen. Onze babyboy is alweer een week oud! Ik heb echt onwijs genoten van onze kraamweek. De vermoeiende zwangerschap is eindelijk achter de rug en met ons wondertje in onze armen kunnen we beginnen aan een nieuwe start met ons gezin. Ayumi is nu een grote zus. Het was een spannend moment om haar haar broertje te laten zien. Tijdens mijn zwangerschap zag ze mijn buik groeien en begon ze steeds beter te begrijpen dat haar broertje in mama’s buik zat. Ze gaf mijn buik kusjes en aaide eroverheen. Nu is mama’s buik weg en is er een baby voor in de plaats gekomen.

Toen Ayumi thuiskwam na een nachtje logeren bij oma, keek ze gelijk nieuwsgierig in de box. We waren allebei benieuwd naar haar eerste reactie. Want ja, wie is dat kleine mannetje nu eigenlijk? Ze vond het reuze interessant en wou haar broertje graag aanraken. Ze klom net niet in de box. Het is voor Mike en mij ook allemaal nieuw en we moeten samen een balans zien te vinden. Beide kinderen wil je voldoende aandacht geven. Voornamelijk lag ik boven in bed om mijn lichaam te laten herstellen en Masato te voeden. De borstvoeding kwam al snel op gang. Omdat Mike vrij was, had hij alle aandacht voor Ayumi. De eerste 3 dagen vond ze het jammer dat ik haar niet kon optillen. Op de onderste foto was ze weggeweest met haar papa en in de autostoel in slaap gevallen haha. Mike heeft haar naar binnen getild. Kleine diva met haar zonnebril en appel in haar hand.

Wat een haar heeft hij hè? De eerste nacht kwam hij elk uur voor een voeding. De volgende ochtend was ik net een zombie. Waar ben ik aan begonnen?! De dagen daarna sliep hij heerlijk. In de avond wilt hij wel eens mopperen, maar ‘s nachts komt hij om de 3 a 4 uur voor een voeding. Overdag slaapt hij tevreden in zijn bedje.

Mijn kraamweek bestond naast de baby vooral uit eten. Mike is stiekem een “feeder” denk ik. Op 1 dag kreeg ik bijvoorbeeld: een English breakfast, saté, smoothies, soep, rijst en cake. Oja en niet te vergeten de vele zelfgemaakte frappucino’s met caramel en slagroom. Hij vindt het belangrijk dat ik goed herstel en aansterk na zo’n bevalling. Je begrijpt dat ik bomvol zat… 😛

Ik smelt gewoon weg als ik deze foto zie van mijn gezin. Ayumi is zo lief en betrokken. Als ze Masato ziet komt ze met open armen naar me toe lopen en zegt ze: “Oooh mooi!” Ze vindt het leuk om haar broertje vast te houden. Uit zichzelf aait ze over zijn bolletje en geeft hem kusjes. Wat een fijn om te zien dat ze niet jaloers is. Alleen wel als oma er is dan wilt ze oma niet delen. Verder vindt ze het prima.

Tussen de zware maaltijden door had ik voor mezelf vers fruit gemaakt.

De Maxicosi stond in de huiskamer en Ayumi zat lekker te chillen met haar iPad. Voor haar is het net een wipstoel haha.

In de kraamweek werd de hielprik gedaan en de gehoortest. Zijn gehoor is in orde en hij hoefde niet te huilen bij het prikje. Mijn stoere man.

Uit het niets zie ik Ayumi met andere ogen. Opeens lijkt ze wel heel groot geworden. Wat ben ik toch een trotse mama. Zo’n grote meid met praatjes voor tien.

Elke dag werd onze babyboy gewogen. In de eerste week vallen baby’s vaak af om daarna langzaam te spekken tot hun geboortegewicht. Kijk die voetjes! Hij heeft behoorlijk lange tenen haha.

Dankzij Mandy onze kraamverzorgster hebben we een topweek gehad. Zij was er bij Ayumi’s geboorte en is daarna ook bij mijn vriendinnen geweest in hun kraamweek. Na 2 jaar mocht ze opnieuw bij ons komen voor ons tweede kindje. Heel bijzonder om mee te maken. Ayumi helpt Mandy graag met het huishouden. Ze heeft naast een mini stofzuiger zelfs een kleine strijkijzer. 😀

Masato ligt in dromenland. Hij slaapt in een bedje bij ons op de slaapkamer. Over een paar maanden mag hij in zijn eigen kamer slapen. Ik vind het prettig dat hij in de buurt is. Zo kan ik hem in de gaten houden, verliefd naar hem staren en snel pakken als hij honger heeft.

Op zich gaat het herstel voorspoedig. Ik heb bijna geen last van mijn hechtingen, ik kan gewoon zelfstandig plassen, mijn borstvoeding komt vlot op gang en mijn buik is niet zo flubberig als na de bevalling van Ayumi. Het enige waar ik erg last van had was rugpijn, een beurs gevoel van onderen en tot 4 dagen na de bevalling vreselijke naweeën. Vooral tijdens het voeden kreeg ik pijnlijke krampen die uitstraalden naar mijn benen.

Herstellen van de bevalling neemt tijd in beslag, mijn tieten ontploffen van melk en slaapgebrek is nooit aangenaam, maar ik kan met heel mijn hart zeggen dat ik gelukkiger ben dan ooit. Het was al genieten met Ayumi. Nu met Masato erbij is ons gezin compleet. Elke dag voel ik me gezegend. Heel cliché, moederschap en je gezin is het mooiste wat er is!

x Liefs,

Sunseeree

Volg me ook op: Instagram Facebook Bloglovin Youtube

9 Comments

  1. Kelly Caresse 13 september 2014 / 14:11

    Wat een mooi verslag van deze fijne kraamweek, ik ben heel blij voor jullie dat alles zo mooi verlopen is en jullie nu echt kunnen genieten als gezinnetje. Ik vond het erg leuk om jullie gisteren te zien en Masato te ontmoeten 🙂 Veel liefs

  2. Anneleen 13 september 2014 / 14:52

    Heel mooi om te lezen! Wat een geweldig gezinnetje!

  3. Manon 13 september 2014 / 16:24

    Aaah wat een mooi stukje <3 En wat zorgt die feeder van je goed voor jou haha ;). Heerlijk lijkt me zo'n kraamweek, met je gezinnetje in een bubbel!

  4. Odile 13 september 2014 / 21:46

    Wat fijn dat het zo goed gaat en dat Mike zo ontzettend lief voor je is. Je hebt een prachtig zoontje, wat een schatje zeg! Geniet van je gezin en laat je nog maar lekker verwennen hoor!

  5. Nadia 14 september 2014 / 20:07

    Ontzettend leuk om deze update te lezen! Wat ben je trots! 😀 Ahh, die foto waar hij gewogen wordt, die voetjes… Succes met het herstel! En geniet van elkaar.

  6. Marije - BakingbeautyNL 15 september 2014 / 14:37

    Jeetje wat een prachtig verslag. Je hebt een waanzinnig mooi gezin en ik ben blij om te lezen hoe gelukkig jullie zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *