Een start van de bevalling?!

Ziekenhuis

De afgelopen week was zo raar verlopen en vannacht dacht ik echt even dat er een begin was van een bevalling. Afgelopen zondag viel het mij op dat ik de baby minder voelde bewegen. Ik schrok ‘s ochtends wakker, omdat ik niks gevoeld had. Gelukkig mocht ik naar de verloskundige om alles even te checken. Ze had mij voor de zekerheid doorverwezen naar het ziekenhuis. Daar hebben ze een uitgebreide controle gedaan, waaronder een hartfilmpje en een echo. Hij had genoeg vruchtwater, maar door verschillende redenen moest de baby in de gaten gehouden worden. Dat hadden we niet gedacht zo in de laatste loodjes! 

Sindsdien zijn we regelmatig in het ziekenhuis voor controles en dat heeft mij zowel lichamelijk als emotioneel echt uitgeput. Ik zat er lichamelijk al doorheen en van al die ziekenhuisbezoeken worden we een beetje moedeloos. Op dit moment gaat het goed met onze babyboy en voel ik hem weer lekker bewegen in mijn buik. Nog een paar daagjes en dan bereik ik de magische grens van 37 weken! 😀 Van mij mag hij komen alhoewel het mij niet zal verbazen als hij tot de 41 weken blijft zitten.

Begin van de bevalling?

Al weken heb ik last van dagelijkse krampen en harde buiken. Je kan gerust zeggen dat ik er inmiddels aan gewend ben. Prettig is anders. Gisteravond sliep ik om 21:30 uur. Na mijn nachtelijke routineplasjes voelde ik buikkrampen opkomen. Vanaf 04:00 uur heb ik ongeveer 45 minuten lang krampen gehad die opkwamen en daarna weer verdwenen. Ik voelde ze wel, maar ze waren niet super pijnlijk ofzo. Daarna waren de krampen onregelmatig en uiteindelijk hield ik een zeurderig gevoel in mijn onderbuik. 

Om 05:30 uur hoorde ik Ayumi een sprintje trekken over de gang. Ze heeft gezellig naast mij in bed gelegen en kwam steeds dichter tegen haar mama aanliggen. Mike kwam er later ook bijliggen en zo zat ons bed zomaar vol. Slapen kon ik niet meer haha. Ondertussen voelde ik de baby bewegen. Slapen was er dan niet van gekomen, het was wel heel knus in bed. Lekker kroelen met mijn gezin en bedenken hoe het straks zal zijn als de baby geboren is. Over een paar dagen is onze meid alweer 2 jaar. De tijd gaat zo snel. 

Het zou best vroeg zijn als ik nu opeens zou bevallen. Ze zeggen dat de baby een hormoon afgeeft waardoor de bevalling wordt opgewekt. Dat betekent dat hij er klaar voor is. Nou, laat maar komen! To be continued.. 😉

x Liefs,

Sunseeree 

8 Comments

  1. Sanne 22 augustus 2014 / 08:39

    Wat spannend! En de laatste loodjes zijn het zwaarste. Ik weet nog dat ik de laatste weken van de zwangerschap van Nikki hetzelfde had. Heel veel succes en voor je het weet heb je je kleine ventje in je armen!
    Liefs Sanne

  2. Geertje 22 augustus 2014 / 08:58

    Oh die onzekerheid bij de laatste loodjes… Kan het me nog helemaal herinneren! Maar… al met al kan het nog maar een week of 4 duren! En 4 weken zijn zo voorbij! Zeker als je lekker bezig kunt zijn met Ayumi’s verjaardag! 2 jaar al… wordt het een echte peuter!

  3. mamawatdoejenou.nl 22 augustus 2014 / 11:27

    Jeetje wat ontzettend spannend allemaal. Heel veel succes en sterkte! We duimen hier voor je!

  4. Betty 22 augustus 2014 / 11:33

    Wauw, hoe toevallig! Ik had vannacht ook heel erg last van voorweeën en ik heb zelfs even gedacht dat de bevalling misschien al wel begonnen was!

    Ik werd om 2.20 wakker met hele heftige buikkramp (alsof ik iets verkeerds had gegeten), ging naar de wc en daarna weer naar bed. Toen was de kramp niet over en herinnerde ik me dat mijn nicht ooit had verteld dat haar eerste bevalling zo was begonnen. Daarna volgde ook ongeveer drie kwartier/een uur menstruatiekramp die in golven leek te komen (maar die nooit helemaal weg ging). En daarna ben ik in slaap gevallen. Ik werd ‘s morgens wakker met lichte menstruatiekramp, maar nu is die weg. Wat een toeval zeg! Ik ben heel benieuwd hoe het gaat lopen met onze mannetjes. Ik blijf je volgen!

    En wat rot dat jullie in het ziekenhuis zijn geweest. Gelukkig houden ze je goed in de gaten en trappelt je kleine man inmiddels weer vrolijk verder. Succes met de laatste loodjes meid!

  5. Sharina 22 augustus 2014 / 12:41

    Haii wat een spanning zeg! Ik ben inmiddels 34 weken. Het gaat allemaal wel. Maar kan me voorstellen dat het niet fijn is al die bezoeken naar het ziekenhuis. Gelukkig gaat het goed met de baby. Hopelijk kan je nog wel genieten en wat rusten. Succes de laatste weken
    Liefs Sharina

  6. Laila 22 augustus 2014 / 13:31

    Jeetje wat heftig, zal wel geschrokken zijn. De laatste loodjes zijn het zwaarst, ik heb dinsdag ook aan de ctg gelegen. De kleine bewoog al 2 dagen niet meer, en ik zat zo in de knoop wat er wel allemaal niet kon gebeuren. Hopelijk hebben jullie snel je kleintje in jullie armen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *