De dag van de bevalling & daarna

Na een zwangerschap van 38 weken en 5 dagen zou ik ingeleid worden voor de bevalling. Sinds week 36 ben ik regelmatig in het ziekenhuis om de gezondheid van de baby te controleren. Samen met de gynaecoloog hebben we besloten om de bevalling een handje te helpen door middel van een inleiding. Super fijn dat dit mogelijk was. Toch ook erg gek om een datum te plannen voor een mogelijke geboorte van je kindje. Maar goed, het einde was in zicht! Er ging een hele last van mijn schouders af en het feit dat er een datum geprikt was gaf mij rust. We hebben oppas kunnen regelen dus we hoefden ons geen zorgen te maken over Ayumi.

Thuis had ik de beschuit met muisjes al opengetrokken en Ayumi is er dol op! Er is zo een rol met beschuit doorheen gegaan haha. Alvast wat voorpret voor de komst van onze babyboy.

De dagen vlogen voorbij. In de ochtend heb ik Ayumi’s logeertas ingepakt en ons prinsesje uitgezwaaid. Ze was dolblij dat ze met oma mee mocht. Mike legde ondertussen de vluchttas en de maxicosi in de auto voor vertrek. Ik zei tegen Ayumi dat als ze mama de volgende keer ziet, dat ze haar broertje bij zich heeft.

Op ons gemak reden we naar het ziekenhuis. Heerlijk ontspannen en geen helse rit over hobbels tijdens pijnlijke weeën. Wat een verschil met de eerste bevalling! Lichamelijk voelde ik me prima. Mike stond erop dat hij me mocht duwen in een rolstoel. Voor het idee ben ik gewoon gaan zitten. Wat een gekkigheid. In eerste instantie zou ik die vrijdag om 18:00 uur in het ziekenhuis zijn voor een inleiding met een ballonkatheter. De ballonkatheter zou tijdens een overnachting een ontsluiting creëren waardoor ze uiteindelijk de vliezen breken. Eenmaal in het ziekenhuis kreeg ik eerst een hartfilmpje en een inwendig onderzoek. Pfff spannend hoor. Na de controle zei de verloskundige: “Vergeet die ballonkathether, want je hebt al 3 centimeter ontsluiting!” Dat hadden we niet verwacht?! Verrast door de uitslag mochten we gelijk doorlopen naar de verloskamers voor een opname. Let’s do this! 😀

De verloskamer was heel ruim en aangenaam. De positieve energie straalde er vanaf, want we keken zo uit naar dit moment. Twee hele lieve dames (verpleegkundigen) hielpen mij tijdens de bevalling. Ze waren zo zorgzaam, behulpzaam en vlot, dat ik er helemaal zin in kreeg haha. Liggend in mijn favoriete pyjama werden er verschillende controles gedaan en werd de baby in de gaten gehouden op de hartmonitor. Ondertussen kreeg ik ook een infuus met weeënopwekkers die geleidelijk omhoog werden gezet. De verpleegkundige brak mijn vliezen. Bij elk wee die sterker werd, vloeide ik vruchtwater. (Sorry TMI 😛 )

Tja en dan is het afwachten tot er iets begint te borrelen daarbinnen. Om 18:00 uur lag ik startklaar voor de bevalling. Ik voelde af en toe een lichte wee. Mike en ik maakten nog grapjes. Om de tijd te doden keek ik op tv mijn foute serie: The Bold and the Beautiful. Mike is altijd wel van de geintjes. Toen de weeën iets serieuzer werden moest hij echt ophouden van mij. De tv ging uit en ik concentreerde me op de pijn. Rustig pufte ik de eerste weeën weg.

Voordat het echt pijnlijk begon te worden, vermaakte ik me prima op mijn iphone. Heb zelfs een bevallingsverhaal van Echte Moeders gekeken. 😛

Voor mijn gevoel kwamen de weeën steeds sneller en werden ze steeds pijnlijker. Ik was net bezig naar mijn idee. Ik vroeg de verpleegkundige om een pijnpompje. Over het pijnpompje had ik diverse ervaringen gehoord dus ik dacht: waarom niet? Beter nu pijnbestrijding vragen dan dat het te laat is. Nou dat pompje hielp geen ene reet. Na elke wee mocht ik op het knopje drukken. Het middeltje ging door mijn infuus en zorgde voor een versuft gevoel. De pijn nam het niet weg, want ik kreeg steeds meer moeite met puffen. Mijn hoofd voelde zo stoned als een garnaal. Een beetje “dizzy” dat ik me eigenlijk niet druk kon maken. Wat een #Fail. 

Mike steunde me aan de zijkant. Hij moedigde me aan met lieve woorden en aaide over mijn arm. Heel fijn, maar had liever niet dat hij aan mij zat haha. Hij deed zijn best. De pijn werd op een gegeven moment zo heftig dat ik eerder wou schreeuwen dan puffen. Beneden voelde ik een soort druk alsof ik moest poepen. In mijn ooghoek zag ik de verpleegsters al dingen klaarzetten. Uit het niets kreeg ik zo’n intense persdrang dat ik omdraaide in bed en riep: “Ik moet persen! Mag ik al persen?!” Met aanmoedigende “Toe maar!” van de verpleegkundige begon ik als een gek te persen. Ik zette gelijk alles op alles om ons kindje eruit te krijgen.

De verpleegkundigen hielden mijn benen omhoog en ik drukte mezelf naar voren. Hup, 1x flink doorpersen. De verpleegkundige zei dat ik moest puffen. Voor mij hoefde het niet, want ik ging gelijk door. “Kijk me eens aan” zei ze. “Bij de volgende pers heb jij je kind!”. Vlak daarna zei ze: “Doe je ogen maar open en pak hem zelf maar aan”. Ik deed mijn ogen open en zag tussen mijn benen een baby. Wow zo snel?! Ik pakte onze zoon aan en trok daarbij het laatste stukje van zijn lichaam uit mij. Hij werd meteen op mijn borst gelegd. My god, wat een bevalling! Het ging allemaal zo bizar snel en daar bovenop heb ik ook nog eens mijn eigen kind aangepakt. Het gaf ergens best een kick.

Vrijdag 05-09-14 om 18:00 uur lag ik in het ziekenhuis. Om 19:00 uur werden de weeën sterker en om 20:20 uur is onze zoon geboren. Een super snelle bevalling waarbij ik in 3 minuten en 2x persen onze zoon op de wereld heb gezet. Wat een opluchting dat het voorbij was en wat een bijzondere ervaring. “Net op tijd voor The Voice” grapte de verpleegkundige. Ik heb dit keer zelfs de placenta vrijwillig bekeken. Papa Mike was ook ontzettend trots. Samen bewonderde we onze babyboy terwijl ik van onderen werd gehecht. Het viel trouwens reuze mee met de hechtingen.

Onze zoon heet: Masato James Santos Celestial Risher.

Na de bevalling ging ik douchen. Nou dat had ik geweten. Eenmaal uitgekleed zat ik op een stoeltje in de douche te wachten op een warme straal water. Helaas kwam dat warme water niet. “Ik doe niet mee aan de Ice Bucket Challenge hoor” zei ik. De verpleegkundige gaf me een washandje met Zwistal en zo heb ik mezelf toch even kunnen wassen. Na deze verfrissende sensatie ging ik naar de kraamafdeling om te rusten. Mike mocht helaas niet blijven overnachten. Om 23:00 uur zat ik klaarwakker in bed. Masato lag in een bedje naast me. Ja en nu? Ik wist niet wat ik moest doen. Moest ik gaan slapen of Masato voeden? Ik heb hem aan de borst gelegd en ben daarna gaan slapen. Rond 02:00 uur kreeg ik honger en besloot een boterham te eten met uitzicht op de blauwe Maxicosi. Wat een dag.

Masato heeft die nacht kort in de couveuse gelegen voor zijn temperatuur. In de ochtend was alles in orde en kwam de ontbijtkar voorbij. Tijd om aan te sterken. 

Papa Mike was vroeg bij ons in het ziekenhuis. Na wat laatste controles mochten we onze kleine man mee naar huis nemen. Helemaal gaar en voldaan verlieten we het ziekenhuis. Nu genieten we samen van de kraamweek. Het was een intense bevalling waar we met mooie herinneringen op terugkijken.

 

x Liefs,

Sunseeree 

21 Comments

  1. Manon 10 september 2014 / 12:52

    Wauw Suns, ik krijg helemaal een trots gevoel naar jou toe als ik dit lees! Je hebt het maar mooi weer geflikt, zo’n bevalling, girlpower 😉 Die foto ook van Mike met Masato, die glimoogjes, zo lief <3 Lekker genieten met z'n viertjes nu! Kusx!

  2. Jonna 10 september 2014 / 13:05

    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon en broertje!
    Wat fijn dat je een goede en snelle bevalling hebt gehad. Het lijkt me wel raar dat je man ‘s nachts niet kon blijven en dus naar huis moest, vond je dit zelf ook vervelend?
    Heel veel geluk gewenst!

  3. Samantha en Levi 10 september 2014 / 13:10

    Heei Sunseeree gefeliciteerd met jullie babyboy nog. Wat een snelle bevalling zeg. Hoop dat alles goed gaat met jullie kleine prins en grote zus Ayumi! Die zal wel heel trots zijn op haar kleine broertje. Wat leuk eigenlijk dat je ook foto’s er bij heb geplaatst! Groetjes en een knuffel van Samantha en Levi

  4. Odile 10 september 2014 / 13:28

    Wauw wat snel en wat fijn dat het zo goed is gegaan!
    Van harte gefeliciteerd met jullie mooie zoon en wat een mooie naam. Geniet van jullie gezin!

  5. Shirley 10 september 2014 / 14:20

    Wat fijn dat het zo goed ging. Ik kijk ook met een goed gevoel terug op de bevalling en dat is toch wel heel erg fijn 😉 Veel geluk met zijn viertjes!

  6. Shirle 10 september 2014 / 14:27

    Super mooi verhaal, heb er kippevel van !

    Heel veel geluk met zn 4en lekker genieten ! ♥

  7. lou 10 september 2014 / 17:26

    wat fijn dat het zo voorspoedig verliep, dat was bij mij helaas anders. Gnieten nu! Hoe reageerde Ayumi op dr broertje? Dat lijkt mij zo schattig om mee te maken he.. 🙂

  8. Jennifer 10 september 2014 / 17:43

    Wauw, dat is echt een turbo bevalling! Ik kan me nog niet helemaal voorstellen dat ik over 4,5 maand er ook ongeveer zo bij lig, maar ik kan alleen maar hopen dat mijn lichaam er ook zo over denkt!

  9. Madelon 10 september 2014 / 18:38

    Wat snel zeg. Enorm fijn dat het zo voorspoedig ging!

  10. Michelle 10 september 2014 / 18:50

    Wauw wat een snelle bevalling! Gefeliciteerd met jullie zoontje, geniet van jullie gezinnetje.

  11. Sanne 10 september 2014 / 19:44

    Wow! Wat een mooi verhaal..gefeliciteerd met jullie kleine ventje! Geniet ervan! Xx

  12. Judith 10 september 2014 / 19:47

    Wauw Sunseeree! Wat een geweldige snelle bevalling! Je droom is uitgekomen of niet?! Haha, het lijkt me i d e a a l! Ben heel trots op je want je blijft zo enorm nuchter eronder! Ik hoop dat mijn 2e bevalling ook erg goed zal zijn i.p.v. horror. Ontzettend mooi ook dat je Masato zelf uit je hebt getrokken! Lijkt me echt zo apart maar mooi tegelijk. Prachtige foto’s van jullie. Ik wou dat ik Masato ook even kon vasthouden 😉
    Heel veel geluk!!!

  13. Nadia 10 september 2014 / 19:50

    Wauw, wat snel! Leuk om te lezen. Lijkt me apart, dat je zo relaxt naar het ziekenhuis gaat om ‘even’ een kindje te gaan krijgen.

  14. kimberley 10 september 2014 / 21:15

    Wat een mooi verhaal, en super fijn dat het allemaal zo snel is gegaan. Had je niet veel last van naweeen? Daar had ik na een snelle bevalling wel erg veel last van.
    Lekker genieten, en top gedaan.
    Groetjes kimberley

  15. Jose 10 september 2014 / 21:59

    Super gefeliciteerd met jullie prachtige zoon! En wat een snelle bevalling joh jeetje! Droomt iedereen van denk ik haha

  16. Meike 11 september 2014 / 04:24

    Mooi verhaal. Fijn dat alles goed is gegaan.

  17. alexandra 12 september 2014 / 19:20

    Wauw,met tranen dit gelezen.. ook omdat ik steeds aan mijn eigen bevalling moest denken.. heel mooi sunseeree !

  18. Sandra 13 september 2014 / 16:49

    Fijn om te lezen dat het zo goed gegaan is uiteindelijk! Geniet ervan met jullie 4 :).

  19. Vera 13 september 2014 / 19:42

    Hartelijk gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoontje en broertje!
    Wat fijn om te lezen dat alles goed is gegaan!

    Ik zie dat je in de Langendijk bent bevallen Ik werk bij het bedrijf die de televisie verhuurd. Hopelijk heeft hij goed gewerkt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *