5 dingen die ik wel en niet mis aan een zwangerschap

Sommigen vrouwen genieten zo ontzettend van hun zwangerschap, dat ze het “zwanger zijn” enorm missen als ze eenmaal zijn bevallen. Ik kan daar niet echt over meepraten. Nou ja, het is naar mijn ervaring best dubbel allemaal geweest. Waar ik wel ben achtergekomen is dat elke zwangerschap, bevalling en baby anders is. Ja duh?! Nee, maar echt waar. Je moet het zelf ervaren om het: “oooh jaaaa-moment” te krijgen dat je weet waar ze het over hebben. Een zwangerschap is net als je hormonen. Een rollercoaster met ups & downs. Tenminste zo vond ik het. Het leek me daarom leuk om eens 5 dingen te vertellen die ik wel en niet mis aan een zwangerschap. 🙂

De 5 dingen die ik niet mis aan een zwangerschap:

• Ten eerste alle kwalen die ik heb gehad. Heb je ooit gelezen welke dat er allemaal kunnen zijn? Ik denk dat ik ze bijna allemaal kan aanvinken. Daarom mis ik de misselijkheid niet met de bijbehorende kots-momenten. Mijn extreme reukvermogen waar een speurhond jaloers op kan zijn. Dikke opgezwolle voeten van de vocht, waar me tenen eerder op knakworstjes lijken. De slapeloze nachten waar ik minimaal 5 keer uit bed moest om te plassen, om vervolgens honger te krijgen omdat je te lang wakker bent. En de verschrikkelijke bekkenpijn. Ik kon geen kant op en had soms zelf momenten dat ik niet meer kon lopen. Wat een pret.

• Wat ik ook niet mis, is mijn grote buik. Wat een kreng om mee te sjouwen. Natuurlijk niet ons schattige ventje wat van binnen groeide, maar de grootte van mijn buik vond ik wel vervelend. Het hoort erbij en ben blij dat ie weg is. Ik kon nergens even snel tussendoor zonder klem te zitten met mijn toeter. Ayumi wilde vaak met mij knuffelen of op mij liggen. Dat lag niet lekker voor haar met die bobbel ertussen haha. Mijn babybump was voor Ayumi een leuke bal waar je tegenaan kon stoten, erin kon prikken met je vinger (vooral mijn navel was interessant). En een handig bijzettafeltje voor de iPad.

• De positiemode was ik snel zat. Ik moet zeggen dat een positiebroek echt een musthave is. Echter was ik te gierig om meer kleding te kopen voor mezelf. Dat deed ik liever later als ik weer “slank” was. In de zomer vond ik maxi-dresses fijn en makkelijk. In totaal heb ik 4 kledingstukken enorm vaak gedragen. Dat merkte ik aan de comments op social media. “Heb je nu alweer hetzelfde aan?!”

• In mijn laatste zwangerschap van Masato was ik lichamelijk aan het aftakelen. De kwalen werden steeds erger en mijn energie werd steeds minder. Daarnaast had ik Ayumi onze lieve puberpeuter thuis om voor te zorgen. Het moederschap gaat gewoon door en dat maakte het absoluut zwaarder. Ik nam minder mijn rust en tilde haar regelmatig op. Ik vond het zo erg dat ik de simpele dingen in het huishouden niet kon doen zoals: even snel stofzuigen, schoonmaken en de was doen. Door mijn lage bloeddruk was ik dagelijks erg duizelig en had ik het gevoel of ik elk moment kon flauwvallen. De dropjes die ze adviseren om te eten, zijn ook niet echt bevorderlijk voor je ontlasting. (Lees: stront zo hard als een baksteen, dat je er een ruit mee kan ingooien). 😛

• Wat ik ook niet mis, zijn de beperkte dingen die je mag eten. Of beter gezegd alle dingen je NIET mag eten. Zalm sushi, een lekker wijntje met een carpaccio salade, een zacht gekookt ei en een sappig stuk vlees.

De 5 dingen die ik wel mis aan een zwangerschap:

• Het eerste wat ik wel een beetje mis, is dat je als zwangere veel meer voor elkaar krijgt. Je draagt tenslotte een kind in je buik en daarom moeten de mensen om jou heen je zo veel mogelijk ontlasten. Toch? Stiekem vond ik het ergens wel lekker dat ik niet hoefde af te wassen, niet hoefde te helpen ergens mee. En de aanspraak die ik had op mijn groeiende babybuik. Een beetje slap “ouwehoeren” met vreemde mensen op straat die al te graag willen weten: hoe ver je bent, of alles goed gaat enz. Normaal gesproken ben ik niet mega-sociaal. In mijn zwangerschap vond ik het wel gezellig.

• Wat ik soms mis zijn de kindsbewegingen in mijn buik. Masato had altijd vaste momenten dat hij actief was. Ik had al heel vroeg contact met hem. Bij de 13 weken heb ik mijn baby voor het eerst gevoeld! Als ik mijn handen op mijn buik legde, bewoog hij. Een mooi moment van ons tweeën.

• Uhm. Bij de 3e moet ik diep nadenken hoor. Ik ben zo blij dat het voorbij is, dat ik eerlijk gezegd niets mis. De weg er naar toe is bijzonder en de gedachte dat je kindje in je groeit is ook mooi. Maar daar houdt het voor mij op. Nee, sorry haha. Ik kan het rijtje niet afmaken. Oja, toch wel een klein puntje: ik wil graag mijn volle boobies terug haha. 

Onze kleine man is nu 6 weken oud. De babyboom gaat rustig verder en zie genoeg nieuwe mommy’s to be om mij heen. Ik ben dan oprecht super blij voor ze en nieuwsgierig hoe ze de zwangerschap gaan ervaren. Nu ik zelf kinderen heb snap ik beter hoe speciaal die periode is en de momenten die je meemaakt. Ik vind zwangere vrouwen heel mooi om te zien. Dan krijg ik soms een moment dat ik even weg zwijmel bij de gedachte van zwanger zijn. Tot ik klaar ben en denk: thank god it’s over!

Wat mis jij aan je zwangerschap en wat niet?

x Liefs,

Sunseeree

Volg me ook op: Instagram Facebook Bloglovin Youtube

6 Comments

  1. Manon 18 oktober 2014 / 09:49

    Ah leuk om te lezen Suns! Ik vind zwanger zijn heel bijzonder en speciaal, maar ik kijk ook wel weer uit naar de tijd erna hoor. Inderdaad de buik die echt in de weg begint te zitten, weinig energie, harde buiken die niet fijn zijn. En na die 9 maanden wil je je kindje toch wel heel graag zien!

  2. alexandra 18 oktober 2014 / 10:46

    Ik mis het meeste de schopjes en de echo’s.. daar keek ik altijd erg naar uit.
    Wat ik het leukste vond van zwanger zijn was de aandacht die je kreeg.. en babyspullen kopen vond ik ook heel leuk, nu ben je gewend en koop ik natuurlijk ook peuterspullen.. maar de babykamer inrichten en kleding maatje 50/56 kopen..
    maar verder aan mn lichaam mis ik vrij weinig. . Al heb ik niet zo’n erge zwangerschap gehad, niet veel kotsen (wel misselijk) en de bevalling was een hel.
    Maar stiekem zou ik eeen tweede willen… maar ik ben allang blij dat ik een gezonde dochter heb mogen krijgen !

  3. Vicky 18 oktober 2014 / 13:13

    Heel leuk en herkenbaar geschreven. Ik ga vooral het moeilijker kunnen bewegen door de dikke buik niet missen. En ik ben ook heel vaak duizelig dus dat mag ook weggaan. Nu verlang ik vooral om ons klein ventje te mogen ontmoeten 🙂

  4. Eilish 18 oktober 2014 / 19:48

    Interessant om te lezen! Ik ben zo benieuwd hoe het voelt, zwanger zijn… Maar ik wil graag nog wat jaartjes wachten! Ik zit nu in mijn 2e jaar van het HBO, terwijl ik ook nog een chronische pijn aandoening heb, zwanger zijn en een kind erbij zou dus echt veel te veel zijn! Dat komt wel na mn studie, hoop ik!

    • Koalabeautymama 19 oktober 2014 / 18:57

      Alles op z’n tijd toch 😉 Ben benieuwd hoe je het zal ervaren als de tijd er rijp voor is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *